Kudüs, Allah tarafından etrafıyla birlikte mübarek kılınan₁ Mescid-i Aksa’nın yer aldığı mübarek şehirdir. O Mescid-i Aksa ki yeryüzünde inşa edilmiş ikinci mescit₂ ve Müslümanların ilk kıblesidir₃.

Kudüs, peygamberler şehridir. Hazreti İbrahim (a.s) ve oğlu Hazreti İshak (a.s) burada yaşamıştır. Yine Hazreti Lut’un (a.s) gençliği burada geçmiştir. Hazreti Musa (a.s) ve Hazreti Harun’un (a.s) hicreti bu şehre olmuştur. Hazreti Musa’nın (a.s) duası kabrinin Mescidi Aksa’ya yakın olmasıdır. Hazreti Davut (a.s) ve Hazreti Süleyman (a.s) bu topraklarda hüküm sürmüştür. Hazreti Zekeriya (a.s) ve Hazreti Yahya (a.s) burada şehit edilmiştir. Hazreti Muhammed (s.a.v) bir gece Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksa’ya₄, buradan da Rabbimizin huzuruna₅ buradan çıkmış ve tüm peygamberlere burada namaz kıldırmıştır.

Kudüs’ün fethi Hazreti Ömer’in (r.a) döneminde gerçekleşmiş ve bundan sonra bu mübarek şehir Müslümanlar tarafından imar edilmiştir. Gün gelip Haçlılar tarafından işgal edilmişse de bir Selahaddin Eyyubi çıkmış ve bu işgali yeni bir fetihle sonlandırmıştır.

Düşmanın türlü planlar yaptığı dönemde bir Yavuz Selim çıkmış ve Kudüs’ü Osmanlı hâkimiyetinde₆ daha doğrusu hâdimiyetinde₇ huzur, barış ve güvenin yer aldığı olduğu topraklar haline getirmiştir.

Siyonist emellerin yoğunlaştığı ve bu emeller uğruna akla gelebilecek her türlü faaliyetin arttığı 19.yy sonu ve 20.yy başlarında Sultan İkinci Abdülhamid canı pahasına mücadele vererek yapılan hiçbir teklifi kabul etmeyip Kudüs’ten tek bir toprak parçası bile satmazken Siyonistlerin türlü propagandalarına maruz kalarak tahttan indirilmiştir. Sonrasında gelenler ise aynı hassasiyetle bu davayı sürdüremedikleri için Kudüs’ümüz elimizden kayıp gitmiştir

Ve o günden bugüne, belki de daha kıyamete kadar, Sultan Abdülhamid’in de ifade ettiği gibi₈ karışıklık içerisinde olan/olacak Kudüs, Siyonist İsrail tarafından işgal altındadır. Her ne kadar bu zalimlerin amaçları Mescid-i Aksa’yı yıkıp Süleyman Mabedini inşa ederek Arz-ı Mev’ud₉ hayallerini gerçekleştirmek olsa da burada mücadele etmekte daima hak üzere olan ümmetten bir topluluk₁₀ Allah’ın izni ile bu kirli emellerin gerçekleşmesine izin vermeyecektir ve vermemektedir de… Çünkü Peygamber Efendimizin (s.a.v) buyurmuş olduğu gibi “Aksa eteklerinde cihat hiç eksik olmayacaktır” ve orada ki Müslümanlar mücadelesini sürdürecektir.

Neden Kudüs?

Her ne kadar bazı kesimler tarafından Kudüs davası, Araplara aitmiş gibi lanse edilmekteyse de bu kesinlikle doğru değildir. Hiçbir zaman unutulmamalıdır ki; Kudüs, tüm Müslümanların davasıdır ve Kudüs, İslam ümmetinin şeref ve namusudur. Bu sebeple, hiçbir Müslüman “bu davanın bizimle alakası yok, Arapların sorunu” gibi bahanelerle Kudüs’ten vazgeçip hayatından çıkarıp atamayacağı gibi tam aksine bu davayı sahiplenmeli ve aklından hiç ama hiç çıkarmamalıdır.

İşte Rabbimizin, Peygamber Efendimiz’i (s.a.v) Kâbe’nin yanı başından önce Mescid-i Aksa’ya getirtmesi, burada gelmiş geçmiş tüm Peygamberlere imam yaparak namaz kıldırtması ve sahih hadislerde yer almakta olan birçok olayın gerçekleşmesiyle birlikte huzuruna almış olması hep bu sebepledir. Yoksa Rabbimiz, Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) Miraç yolculuğunu Kâbe’nin yanından da başlatabilirdi ama O’nun rızası bu dünya var oldukça ve Müslümanların bu konunun önemini çok iyi kavraması ve bu davayı zihinlerinde, gönüllerinde daima yaşatmalarıydı.

İşte Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) azatlısı Meymune’nin (r.a) sormuş olduğu “Ya Rasûlallah! Beyt-i Makdis’e gidip gitmeme hakkında bize ne buyurursunuz?” sorusuna vermiş olduğu “Gidin ve orada namaz kılın! Şayet oraya gidemez ve orada namaz kılmazsanız, oranın kandillerini aydınlatacak yağ gönderin”_11-12 cevabı biz Ümmetinin o beldelerle bağını hiçbir şekilde koparmaması ve Kudüs diye bir davalarının olmasını istemesinden ileri gelmektedir.

Yine Peygamber Efendimizi’in (s.a.v) “Ya Rasûlallah! Şayet biz, Sen’den sonraya kalıp sıkıntıya düşecek olursak bizim nereye gitmemizi emredersin” diyen Sevbân b. Yemred’e (r.a) Sana Beyt-i Makdis’e gitmeni tavsiye ederim. Umulur ki Allah, sana oradaki mescide gidip gelecek nesiller verir.”₁₃ buyurması da yukarıda bahsini etmiş olduğumuz sebeplerle olup kıyamete kadar yaşam sürecek ümmete yapılmış olan nasihatlerdir.

Ne Yapmalı?

Belki şu anda kalkıp Kudüs’e gidip orada Siyonist, Katil ve Zalim İsrail ile mücadele edemeyebiliriz. Ama bizler niyetlerimiz ile samimiyetimizi ortaya koyup, bu hususta elimizden ne geliyorsa yapabiliriz. Mesela oradaki Müslüman kardeşlerimiz için gözyaşlarımızla ıslanmış samimi dualar edebiliriz. Bunun dışında maddi olarak yardımlar gönderebilir ve günümüzde büyük bir etkisi bulunan sosyal medya üzerinden bu davayı herkese duyurarak başta kendimiz olmak üzere tüm insanların bilinçlenmesini sağlayabiliriz. Yine uygulanan boykot kararlarını istikrarlı bir şekilde uygulayıp bu bilincin çevremizde de oluşması için katkıda bulunabiliriz. Tüm bu eylemlerimiz üzerinden devlet adamlarına ve bu konuda adım atabilecek yetkililere sesimizi duyurup kamuoyu oluşturabiliriz.

Şu bir gerçek ki orada verilen mücadelenin yanında bizim yapacaklarımız, ateşe su taşıyan karınca misali gibi olacaktır ama hiç olmazsa tarafımız belli olacak ve samimi niyetlerimiz Allah katında değer bulacaktır inşallah…

Başarı Mümkün mü?

Belki de bizlerin en çok takılıp kaldığımız kısım başarının geleceğine kalbi olarak inanmayışımızdır. Bunun sebebi ise zihinlerimizin işgal altında olmasıdır ve bunun çözüm de İslami bir şuur ile bilinçlenmekten başkası değildir. Yoksa bu şekilde bir yandan mücadele ettiğimizi zannederken diğer yandan da “adamlar çok güçlü, arkasında şunlar var, silahları şöyle böyle” gibi söylemlerde bulunarak yenilgiyi en başından kabullenmiş oluruz ki bu şekilde de hiç bir zaman başarıyı elde edemeyiz.

Yüce kitabımız Kuran-ı Kerim’de Rabbimizin, Kâbe’yi yıkmak amacı ile gelen Yemen Valisi Ebrehe’nin ordusunu Ebabil kuşları ile nasıl yerle bir ettikleri yer almaktadır.₁₄ Demek değildir ki, oturup yine Rabbimizin Ebabilleri göndermesini bekleyelim. Bizler üzerimize düşeni ve elimizden geleni yapmalı ve her ne olursa olsun Allah’tan başka hâkim güç olmadığına kalbi olarak iman ederek tevekkül etmeliyiz. Bunu yaptığımız zaman emin olabiliriz ki, sonuç alınamasa bile kazanan yine de biz olacağız.

Şu anda Kudüs’te mücadele eden kardeşlerimizin de yaptığı bu değil midir? Onlar öyle derin bir imana sahiplerdir ki, mağlup olmayı hiç bir zaman düşünmemişlerdir. İşgalci İsrail mahkemesi tarafından 200 yıl hapis cezası alan bir Müslümanın gülümseyerek “siz burada 200 sene kalacağınızı mı düşünüyorsunuz” demesi bunun en açık göstergesi değil midir?

Konyalı Vehbi Efendi’nin başından geçen ve nakledilerek bizlere kadar ulaşan şu olay da, sahip olmamız gereken şuuru ve başarıya olan inancımızı göstermekte değil midir?

“İsrail devleti kurulduğu zaman onu ilk tanıyan ülkelerden birisi ne yazık ki Türkiye'dir. İlk İsrail büyükelçisi Ankara'ya geldiğinde memleketin en iyi hocalarından birisi ile görüşmek istemiş ve Hülasatü'l Beyan tefsirinin yazarı Konyalı Mehmed Vehbi Efendi ile görüştürülmüştür. Bu büyükelçi görüşme sırasında kibirli bir şekilde "hani peygamberiniz, Buhari'de anlatılan bir hadis-i şerifine göre, "yeryüzünde Yahudi kalmıyacak" diyor. "Yeryüzünde bir tek Yahudi kalmıyacak. Hatta bir taşın arkasına bile gizlense, taş dile gelip söyleyecek" diyordu. Bak biz devlet kurduk" demiştir.

Mehmed Vehbi Efendi ise, "ben Buhari'yi tercüme ettim ve bastırdım. O zaman o hadisi terceme ederken epeyce düşündüm. "Ya Rasûlallah, böyle böyle diyorsun. Yani yeryüzünde Yahudi kalmıyacak diyorsun. Ya Rasûlallah! Biz bir Yahudi avına çıksak nerede bulalım biz bunları? Birisi Alaska'da, birisi Afrika'da, birisi Amerika'da, birisi Japonya'da. Millet bunları avlamakla bitiremez Ya Rasûlallah" diye çok düşündüm. Ne za­man ki, siz İsrail'de devlet kurdunuz. Onu radyodan haber olarak dinle­yince seviniverdim; "Yâ Rasûlullah dediğin çıkıyor. Bunlar dünyanın her tarafındaki Yahudiler'i oraya toplayacaklar."

Bizim Hadim'de keklik avı yapılır. Özellikle bu Eylül, Ekim, Kasım aylarında olur. Dağın her tarafında keklikler sabahleyin uyanınca, kuşluk vaktine kadar karınlarını doyururlar. Zaten bütün nebatat da daneye dönüşmüştür. Çok susarlar. Ve dağların belirli yerlerinde su birikintileri var. Oralara koşuşurlar. Avcı da bir gün evvel suyun başına küme kurar. Yani ağaç dallarından meydana gelen gizlenecek bir yer kurar. Oraya geceden gelir oturur. Ve keklikler kuşluk vakti suyun başında toplanırlar. Bir tetik çekti mi en az beş tane altı tane düşer. Siz dünyanın her tarafından İsrail'e bir toplanın bakalım. Biz de silahlarımızı alıp yallah deyip yürüdük mü sizleri hazır bulalım. Dünyayı dolaşmıyalım" demiş.₁₅

İşte bizlerde kalplerimizi bu iman ile doldurmalı, işgal edilmiş olan zihinlerimizi bir an önce İslami bir düşünce ve tavır ile fethetmeli ve Allah’ın nurunu tamamlayacağı o güne₁₆ kadar mücadelemizi sürdürmeliyiz. İçerisinde bulunmuş olduğumuz geceyi bu duygu düşüncelerle ihya etmek, kılmış olduğumuz namazlar ile her vaktimizi Miraca çevirmek ve Kudüs davasını her an sürdürebilmek temennisi ile hepinizin mübarek Miraç gecesini kutlar ve dualarınızı beklerim.

1-Kendisine ayetlerimizden bir kısmını gösterelim diye kulunu (Muhammed'i) bir gece Mescid-i Haram'dan çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa’ya götüren Allah'ın şanı yücedir. Hiç şüphesiz o, hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir. (İsrâ Sûresi 1. Ayet)

2-Ebu Zer (r.a) şöyle dedi: “Ya Rasûlallah! Yeryüzünde ilk kurulan mescit hangisidir?” dedim. “Mescid-i Haram’dır” buyurdu. “Sonra hangisidir?” diye sordum. O, “Mescid-i Aksa’dır” buyurdu. “Bunların arasında ne kadar zaman vardır?” dedim. “Kırk yıl vardır” buyurdu. (Müslim, Mesacid,2)

3-Berâ bin Âzib (r.a) şöyle demiştir: “Rasûlullah (s.a.v) ile birlikte on altı veya on yedi ay kadar Beyti'l Makdis’e doğru namaz kıldık. Sonra Kâbe’ye döndürüldük.” (Müslim, 525)

4-İsrâ Olayı

5-Miraç Olayı

6-1517 senesinde Yavuz Sultan Selim tarafından fethedilen Kudüs’te, Osmanlı hâkimiyeti/hâdimiyeti 1917 senesine kadar sürmüştür.

7-Hâdim kelimesi “hizmetkâr” manasına gelmekte olup Osmanlı Padişahları kendilerini kutsal beldelerin hâkimi değil hâdimi olarak görmüşlerdir.

8-Sultan Abdülhamid Han şöyle demiştir; “Biz bu sahalardan çekilelim emin olun ki buralar daimi karışık ve iğtişaş haline gelecektir.”

9-Vaat edilmiş topraklar

10-Ebu Ümâme (r.a) Rasûlullah’ın (s.a.v) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: “Ümmetimden bir topluluk daima hak üzere olacak ve düşmanlarına kesin bir şekilde üstün gelecektir. Allah’ın emri gelinceye dek şiddetli geçim sıkıntısına düşmeleri durumu hariç muhalefet edenlerin muhalefeti onlara zarar vermeyecektir.” “Ya Rasûlallah! Onlar nerededirler?” dediler. O (s.a.v), “Onlar, Beyti’l Makdis’te ve Beyti’l Makdis’in etrafındadırlar” buyurdu. (Ahmed bin Hanbel, Müsned, 36/657, no: 22320)

11-Ebu Davud, Salat, 14

12-Hadiste yer alan “Şayet oraya gidemez ve orada namaz kılmazsanız” ifadesinin sebebi o zaman o bölgede Bizans ile Persler arasındaki savaşın var olmasıdır.

13-Ahmed bin Hanbel, Müsned, 27/190, No:16632

14-Fil Sûresi

15-Mahmut Toptaş, Kur'an-ı Kerim Şifa Tefsiri Cilt 1, Cantaş Yayınları, s.161

16-Onlar ağızlarıyla Allah'ın nurunu söndürmek istiyorlar. Hâlbuki kâfirler istemeseler de Allah nurunu tamamlayacaktır. (Saff Sûresi 8. Ayet)