Kur’an’ın en sarsıcı sorularından biri Tekvîr Suresi 8–9. ayetlerde yankılanır. Soru basittir, ürkütücüdür ve kaçacak yer bırakmaz “Diri diri toprağa gömülen kız çocuğuna hangi günahtan ötürü öldürüldüğü sorulduğu zaman…” bu soru katile değil mazluma yöneltilir. Çünkü asıl mahcubiyet asıl suçluluk, cevabı olmayanların omzuna çöker. Bugün bu ayeti okurken gözümüzü tarihin tozlu sayfalarına sabitlemek büyük bir kolaycılık olur. Cahiliye dönemi bitti sanmak rahatlatıcıdır ne diyordu şair "Ebu Cehil ölmedi Ya Muhammed Ebu Leheb kıtalar dolaşıyor..." oysa yöntemler değişir, zihniyet kalır. Toprak yerini beton odalara, sessizlik yerini gizlilik sözleşmelerine, kabile yerini “elit ağlara” bırakır. Ama kurban yine çocuktur. Jeffrey Epstein davası yalnızca bir adli vaka değil, modern dünyanın aynasıdır. Para, güç ve nüfuzun çocukların bedenleri üzerinde kurduğu bir tahakkümün fotoğrafıdır. Burada öldürme fiili tek bir biçimde gerçekleşmez. Bazen bir uçakta, bazen bir adada, bazen de susturulmuş bir ifadede olur. Ama sonuç aynıdır: Bir çocuk, bir daha eskisi gibi olamaz. Epstein dosyasında en ürkütücü olan şey, suçun varlığından çok çevresindeki sessizliktir. İsimler vardır ama yarım bırakılmıştır. Tanıklar vardır ama korunmamıştır. Deliller vardır ama ortadan kaybolmuştur. Bu noktada ayetin sorusu yeniden yankılanır "Hangi günahtan ötürü?" Gerçek cevap şudur "Hiçbirinden" suç çocukta değil, sistemi kuranlardadır. Cahiliye Arap’ı kız çocuğunu gömerken “utanç” diyordu. Modern cahiliye ise “itibar”, “piyasa”, “diplomasi” diyor. O günkü gömme işlemi hızlıydı. Bugünkü ise uzun, karmaşık ve pahalı. Avukatlarla, fonlarla, medya suskunluklarıyla yapılır. Daha sofistike ama daha masum değil. Kur’an’daki o ayet, bir merhamet cümlesi değildir sadece. Bir iddianamedir. Tarihin her dönemine yöneltilmiş bir suç duyurusudur. Ve hâlâ geçerlidir. Diri diri gömülen kız çocuğu bugün toprağın altından değil, arşivlerin, kasaların, kapatılmış dosyaların içinden soruyor: Ben ne yaptım? Epstein’in ölümüyle kapanan bir dava yok. Aksine açılan büyük bir soru var: Bu ağ nasıl bu kadar büyüyebildi? Kimler bildi, kimler sustu, kimler korundu? Asıl korkutucu olan, bu soruların çoğunun cevapsız kalması. Çünkü cevapsız her soru, yeni bir çocuğun sessiz çığlığına dönüşür. Son olarak şunu belirtmek isterim ki rabbimiz "Sakın Allah'ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! O onları öyle bir güne erteliyor ki o gün onların gözleri (yuvalarından) dışarı fırlar..." (İbrahim, 42)