Yukarıda kısaca arz ve izah edilen ve yine re’sen değerlendirilecek hususlar manzumesinde… Bir dakika kafamı karıştırdılar! Hukuk Devleti İlkesi miydi, o konuyu duvarlara yazdık, yazdık ve ayazını da yedik, yeterli bakiye!

Bu adama inanıyorum dostum, rap tekrardan güneye inecek, Ernesto purosunu yakacak ve de fonda bir ses yankılanacak; Rodrigo’nun gitar konçertosu…

Sanırım demir ağlarla örme işiyle gitar konçertosu sarmalı, Türk solu için istenilen harmana gelemedi, tınısında bir miktar kulaklara mayhoş gelen eğretilikler var, ya da bayatlıklar, yenilemeyecek kıvamda, yazık!

Türk sağının da aklıyla bildikleri arasındaki mesafe her geçen gün artıyor mu ne! Muhafazakarlar da ne olsun işte; ınstagram, tiktok, kolay para kazanma yolları, ses çıkarmayalım tezgah devam etsin vs. Ah şu kimliksel bunalımlar, Ortadoğusal sanrılar, şark kurnazlıkları, mahallelerden mahallelere ip sarkıtıp neticeten kendi ayaklarına dolama işleri! Ne ağlarsın benim zülfü siyahım, bu da gelir bu da geçer, ağlama, ya da ağla, hiç olmazsa birkaç timsah gözyaşı! O timsah gözyaşlarını Gazze meselesi üzerinden perdelemesinler ama alır sonra samimi kalan nitelikli azınlık ayaklar altına!

Muhafazakarlık demişken, 28 Şubat süreciydi, memlekette her mesele ya Kürtlere ya da 28 Şubat Süreci’ne çıkar! Bir de şimdilerde Kılıçdaroğlu üzerinden Alevilere! Çarşı karışmıştı, asker her gece yeminler içiyordu postaldan aşağı palaskadan yukarı, kafaları basmaz zaten başka türlüsüne, elinde silah tutana ver gazı çekil kenara, çalkala çalkala vur duvara!

Refah-Yol Hükümeti başta, Erbakan Milli Görüş diyor asker Atatürk İlkeleri, garibim Tansu Çiller de tutulmuş Demirel’in DYP’sindeki  tuzlukların muhasarasına! Çakmak çaksan alev alır, öyle bir vaziyet! Mehmet Ali Birand’ın 28 Şubat Belgeseli’nden bir izlenimimi aktarıyorum şu an. TSK cunta hareketlerinin mihmandarı, eski CHP gibi, kadehler kalkıyor sonra iniyor falan, İsrail’le dirsek temasları, Çevik Bir, Müslüm Gündüz, Fadime Şahin, Ali Kalkancı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Vural Savaş, DGM Savcısı Nuh Mete Yüksel, Kudretli Paşalar, DYP MİLLETVEKİLLERİ bla bla bla…

Halka ölümü gösterip sıtmaya razı tutma gayretleri oturmuş, halk öylesine kıskaçta! Bilakis kim takar halkı! Devlet işleri böyledir, evvel devlet, ebed müddet! Peki halk? Ama o yok ama! Oyuna devam…

Aklıma yine geldi de yazık Tansu Hanıma, neler çekti neler, Meral Akşener İçişleri Bakanı, Celal Adan DYP İstanbul İl Başkanı, Celal Adan’ın Gaziosmanpaşa İlçe Başkanı Süleyman Soylu, diye hatırlıyorum… Doğan Güreş Genelkurmay Başkanlığı’ndan DYP Kilis Milletvekilliği’ne, kanımca en güvendiği ve en yakın olanıydı Güreş Paşa, hasmı çoktu ama Tansu Hanımın eli çok daha kuvvetliydi, saklı tutuyordu, vaktini bekliyordu! Tabi koskoca başvekil, ülke yönetiyor ülke, devlet yönetiyor devlet!

Ödü patlamak üzere olan kurmayları ikide bir Tansu Hanıma koşuyorlar, asker darbe yapacak diyorlar! Siyasi kriz var, Süleyman Demirel Cumhurbaşkanı, Erbakan’dan aldı ancak Tansu Hanıma vermedi hükümeti, koalisyon ortağıydı, Çiller geri adım atmıyor, direniyor! Askerin tavrı çok kati diyorlar kurmayları yine, ihtilal kapıda, mahpus damlarında çürütürler bizi ancak Tansu Hanımın argümanı oldukça kudretli, saklı el açılabilirdi artık, ve o muhteşem kozu oynamaya karar veriyor, kurmaylarına diyor ki; ’’yok öyle bir şey ben her gün Amerikalılarla görüşüyorum!’’ Oldu mu yani şimdi, tüm sırrı bozdunuz ama siz Tansu Hanım!

Darbe illa el koymayla olmazdı, bir Batı Çalışma Grubu, üç beş satılık medya kuruluşu yeterliydi. JİTEM peki, karıştırma, herkes ekmeğinde!

Halk vardı bir de, millet, JİTEM DİYİNCE AKLIMA TEKRAR DÜŞTÜ, hayır, mutlak ideolojiler olacak, karıştırma! O ne öyle ayrıca biz tebaa sistemini devralmışız, herkes kraliçe arıya yani devlete hizmet edecektir! Açlıktan ölürse bile ölüsüyle, o kadar! Fillerin tepişmesinin arasında kalan karıncaların ortak hissiyatı bu yöne evrilmişti! Müthiş bir akıl tutulması, facia! Ancak her zaman kasa kazanırdı ne de olsa, Uğur Mumcu’nun köşe yazıları da geldi aklıma, satır satırı açıyor, SAKINCALI PİYADEDİR KENDİSİ, DOĞRULARI SAVUNDUĞU İÇİN! ÖYLE DEMİŞLER ASKERDE RAHMETLİYE, O DA TAMAM DEMİŞ, NE DESİN GARİBİM! SAKINCALI PİYADE KİTABINDA ANLATIR, BELKİ DE BİR PULSUZ DİLEKÇE, ÇOK ZAMAN OLDU OKUYALI, KOMUTANIYLA İDEOLOJİK TARTIŞMAYA GİRİŞMİŞ, ASKERLE İDEOLOJİK TARTIŞMA MI! TAHAYYÜL BİLE EDEMİYORUM, KOMUTAN MAĞRUR BİR ŞEKİLDE DEMİŞ Kİ; SİZ BİLMEZSİNİZ YEĞENİM ABD KOMÜNİSTTİR!!! Bak bu kaçıncı oyun bozanlık ama yapmayın böyle popülist deyimiyle tatliş tatliş geniusluklar(dahilikler)… Bad boy(kötü çocuk) olmayayım en iyisi, tebessüm işareti, kendime…

1996 Yılından çıktım, geldim 2026 yılına…

Tanıdık hadiseler var ancak yerleri değişmiş, kişiler ise çoğunlukla değişmiş, olaylar benzer yer yer yeni ancak arka planlar tarihsel süreç itibarıyla tekerrürsel… Buradan itibaren anlatımlarımın ana fikrini; kavrama eşiğini ve içerdiği mesajı okuma iradesi gösterebilen kıymetlilere bırakıyorum. İçimden şunu demek geliyor: ‘’1996 ve 2026 yıllarında yaşanan, Türkiye siyasetindeki gelişmeler üzerinde tefekkür edip yazıya dökünüz’’ ancak sonrasında söylememek iradesi daha ağır basıyor.

CHP’de mutlak butlan, Özgür Özel gitti Kılıçdaroğlu geldi, Özel cephesi ivedilikle kurultay istiyor ancak Kılıçdaroğlu cephesi bu mümkün değil diyor, zamanında seçim yapılırsa henüz  2 yıl var ancak seçimin normal zamanına doğru özelikle 2023’ten itibaren değişmeyen ve kötüye giden ekonomik parametreler var. Enflasyon ve hayat pahalılığı, gelir eşitsizliği, oligarşik ve bürokratik tekelleşme. Ehliyet ve liyakatin yerine particilik! Eleştirilmesi gerekilen haddinden fazla husus var. Siyasi dönüşümlerle halkın gerçek gündemi arasındaki odak noktası, illüzyon yapılmayı gerektiriyor. Bir de özellikle Uluslararası ilişkiler mevzuatı eklenince, durumlar daha bir kompleks hale geliyor.

Ak Parti de sahaya indi, tüm kadrolarıyla, mahalle bazlı danışma meclisleri tertip ediliyor, sokak başkanları tayin ediliyor hatta edildi bile, sokak demek sandık demek, gurmeler bilir. Ak Parti’de bazı il  başkanları değişti, Haziran sonunda da Ak Parti’nin Genel Merkez İstişare Kampı var. CB Erdoğan, siyasi hamlelerini teşkilatlarını diri tutarak, teşkilatlarını tekrardan harekete geçirerek halka aktarma ve halkın desteğiyle seçimleri bir kez daha kazanma aşamasında. Hataya mahal vermeyecek derecede temkinli adımlarla ilerliyor. Daha da önemlisi Temmuz başında NATO Güvenlik Zirvesi yapılacak Ankara’da. Ne demişti Tansu Çiller; ’’yok öyle bir şey ben her gün Amerikalılarla görüşüyorum!’’ Ne  kadar da çok şeyler anlatıyor aslında, meselenin özünü anlatıyor desek teşbihte hata olmaz minvalinde.

Bir hazırlık var hülasa, uygun ortam oluşturma gayreti sübuta erecek gibi, yansımalar belirginleşiyor, seçim ekonomisi de devreye sokuluyor hafiften, bir de halk var tabi, oy kullanan!

Özgür Özel de boş durmuyor bu arada, il il geziyor. Tahminimce CB Erdoğan da NATO Zirvesinden sonra sahada ısınma turlarına başlar. NATO Zirvesi, Özgür Özel’le, Özgür Özel’e yakın milletvekilleri hakkındaki dokunulmazlıkların kaldırılması ve yargılama sürecinin olup olmayacağının akıbetini de belirleyebilir.

Baskın seçim kapıda yani çok yönlü hazırlıklarıyla. Evdeki  hesap çarşıya uyar mı, temel bir dönüşüm olur mu, halk siyasi ideolojilere mi yoksa gerçek gündeme göre mi tavır takınır, muhalefet bir kazanım elde edebilir mi, manipülasyon yöntemleri ve algı yönetimi yine işe yarar mı, arafta kalan ve düşünülmesi gerekilen  konu başlıklarından bazıları. Fakat memleketin seçime ihtiyacı var, baskın bile olsa, maddi hakikatler bunu gösteriyor. Dağıldı etraf, toparlamak lazım!

Sonuçları bilemem demeyeceğim, herkesin bir öngörüsü vardır, elbet bizim de bir öngörümüz olacak ancak Tansu Hanıma atıfla; ‘’şimdilik saklı tutuyorum’’ diyeceğim. Latife yapıyorum, saklı kalan bir şey yok, her şey aleni ortada, saklı tutulacak herhangi bir şey de yok ama kimse de saklı tutmasın lütfen, vatandaş olarak! Daha iyi fikirleriniz varsa makul zeminde paylaşınız, sakıncalı piyade olmak pahasına da olsa! Hayra vesile şerden uzak, fitneye kapalı hakkaniyete açık. Rasyonel zeminde kalınırsa korkulacak bir şey de yok öyle, olsa bile Uğur Mumcu’dan neyimiz fazla ki zaten, değil mi?

Saygılarımla…