Uzun olan ara tatil dün itibariyle sona erdi. Bugünden sonra ülkemizin dört bir yanında cıvıl cıvıl öğrencilerle ve peş peşe klakson çalan araçlarla dolup taşacak sokaklar, caddeler… Yazının sonu olsa şoförlere lütfen klakson çalmayınız uyarısının önünde klakson çalmayınız derdim ama neyse…

Milyonlarca öğrenci geleceğe dair planlar yaparken kendilerini olmaları gereken yerde bulacak ve yeni döneme adapte olmaya çalışacak. Ya hocam öyle ama iki haftadır uyku düzenimiz kalmadı, keyfimiz yerindeydi, şimdi nasıl uyum sağlayacağız derdim ben olsam. Ama kendimi şöyle motive ederdim, okul hayatı boyunca bu kargaşa dolu cümleleri her tatil sonrası sarf ediyoruz ve sonrasında adapte olmak hiç de zor olmuyor. Ne için okula gittiğini bilen, hayallerinin ve hedeflerinin farkında olanlar için adapte olmak zor olmasa gerek. Sizce öğrencilik okul yaşamında sorumluluk alarak ve gittikleri okullara aidiyet hissederek o süreci en iyi şekilde değerlendirme biçimi değil midir.Bir takım müfredatlar ve sınavlarla dolu bir sistemin bütünü olan öğrencilik hayallere giden yolda bazen çetrefilli bazen de çok keyifli zamanları barındırır. Bu zamanlar tatillerde çok daha iyi olsa da sonrası nasıl daha verimli geçer biraz onlardan da bahsetmek gerekir.

Unutmadan söylemeliyim ki bu tavsiyeler sadece öğrencilere değil bazı yaş gruplarında çocuklardan daha telaşlı ve heyecanlı olan hatta ve hatta notları yarıştıran ebeveynlere de…

Tatil sonrası okula dönüş rutini oluşturmak oldukça önemli. Eminim ki çoğu ebeveyn tatilin bitmesine yakın çocuklarına artık erken yat, okul açılınca ne yapacaksın gibi birtakım tatlı telkinlerde bulunmuştur. Çünkü çoğu ebeveyn de artık okul temposuna hazır hale geliyor. Özellikle küçük yaş gruplarında çocuklarla birlikte yapılması gerekenler başlıklı güzel bir çizelge hazırlanarak çocuğa sorumlulukları hatırlatılabilir. Bunu yaparken ebeveynler olarak sürecin tamamına dahil olmamaya özen gösterelim lütfen. Örneğin yavrum kitaplarını çantana koydun mu diye arkasından bağırmayalım. Unuttuysa diğer gün unutmayacaktır.

Lütfen ama lütfen çocuğunuz kaç yaşında olursa olsun onlarla göz teması kurarak okul hayatı hakkında kısa da olsa konuşalım. Onlara şunu hissettirelim, hayatta herkesin farklı görev ve sorumlulukları var ve onun görevi okula giderek bu sorumluluklar için gayret etmek. Özellikle tatil sonrası her çocuk bocalayabilir ve bunun oldukça normal olduğunu onlara muhakkak anlatalım.

Onlara sınavlar ve notlar dışında sorular sormaya gayret edelim. Okulda ne gibi etkinlikler var, öğretmenlerle iletişimin nasıl, kendini nasıl hissediyorsun gibi. Böyle yapılırsa çocuk karşısında ciddi bir muhatap bulacak ve bundan sonra sorulmasa dahi okuldan bahsedecektir. Bu da aslında çocuktaki okula olan aidiyet duygusunu olumlu yönde geliştirecektir. Bu aidiyet duygusunu, soruları sürekli sınav notlarını sormak için kullanmayalım olur mu. Bir eğitimci olarak yalnızca akademik odaklı ilerlemenin faydalı olmadığını her fırsatta söylüyorum. Çocukların notlarla bir başkası ile kıyaslanması ona değersizlik hissi verir ve ilerisi için ciddi travmalar oluşturabilir. Bu yüzden notlar dışında da gündeminiz olsun.

Elbette bu durumlar her zaman istediğimiz gibi sorunsuz ilerlemeyecektir. Özellikle ergenlik döneminde olan çocuklar için süreç farklı olabilir. Okuldan soğuduysa, zorla gidiyormuş hissiyatı gözlemliyorsanız ve buna benzer olumsuz davranışlar sergiliyorsa bunların da olağan şeyler olduğunu bilerek sınıf öğretmeni ve akabinde ilgili rehber öğretmenle görüşerek süreci çözüme kavuşturabilirsiniz. Her şey istediğiniz gibi gitmeyebilir buna alışık olmalı ve çocuklarınıza olan sevginizi her koşulda hissettirmelisiniz. Ebeveyn sevgisinden mahrum olan çocuklarla ilgili başka yazıda uzun uzun görüşürüz. Evde çoğu kez zorlandığınız çocuğunuzun yaklaşık 30-40 fazlası çocukla ders yapan öğretmenlerini de anlamaya çalışalım.

Yeni dönem tüm öğrenciler ve kıymetli aileleri için güzellikler getirsin.

Hoşça kalın