Yeni Anayasa süreciyle ilgili olarak kaleme aldığımız yazılarımıza uzunca bir ara verdik ancak yaşanan hadiselerin içerisinde bir sonuç olarak Anayasa ilanihaye var olacağından, şimdilik sıcak gündem maddeleri içerisinde yer alan başkaca elzem bir konunun varlığına dikkat çekmekte fayda olduğu kanaatini taşıyorum. Türkiye'nin iç siyaset gündemlerinin şekillenmesi ve arkasındaki stratejik hedeflerin adeta birer satranç taşı gibi peş peşe yapılan hamlelerle rayına girmesinin yansımalarından birileri, sözüm ona geçici ihdas edegeldikleri beynelmilel alanlar içerisinde, safları sıklaştırma yankıları uyandırma ve bir kez daha memleket sathında yaşadıkları irtifa kayıplarını kotarıp suni statüko payesi edinmenin gayretindeler. Peki nedir bu yankılanmalar ve ne kadar tutarlıdırlar veya gerçekliklerle ne kadar bağdaşırlar? Ana hatlarıyla ele alalım...

Evvela açılım veya elzem hale gelen demokratik süreçlerin, yalnızca bizim ülkemiz orjininde düşünülmesi de fikrimce gerekmeksizin, genel yoruma gittiğimizde herhangi bir ülkede dahi toplumsal ön şart hale gelmesinden ziyade ilgili devlet mekanizmasınca varılması istenilen gayesi, açılımın içeriğinden anlaşılması gerekilenlerden veya anlaşılması istenilenlerin cümlesinden edna olduğu kanaatindeyim. Türkiye'nin yakın demokrasi tarihinde ekseriyetle sendikalar, meslek kuruluşları, öğrenci kolektifleri vs. gibi mevcut halk içindeki bir kitleye dayandırılmak istenen siyasi oluşumların ve hareketlerin iktisap etmeye çalıştıkları ideolojik emel, devlet aygıtının derin bir izleme ve seyir sürecinden apansızın uyanıp zuhur eden çelik varlığı içerisinde eriyip, var olduğu sürecin tarihine yalnızca ihtirazi kayıt olarak düşmekten pek de öteye geçememiştir. Plan ve program dahilinde eylemlerin icrası ile inkılaba gidilmek istenilen yollar, zihin alemlerinde oldukça beyaz zambaklı ve çehresi misk-ü amber gibi propaganda edilmiş fakat içeriği itibariyle zemheri ayında gülün talep edilmesi minvalinde ütopik belki de nitelikli bir azınlık için distopik bile sayılabilecek retoriğin içine hapsolmuştur. Belki de sosyolojik realite, rasyonelliğe devrimci hayalperestlerin zihin alemindeki düşünüşleri itibarıyla galebe çalmış gibi gelip, hareket noktalarının da daha çok başlarda yıkıma uğramış olmasından bahisle, neticesi itibarıyla oluşan derin buhranlara sebebiyet vermiş, hiçbir surette de teorik aktüellerin pratiği mümkün olamamıştır. Devrimsel çığırtkanlıkların, bizzat halk tarafından; 'halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi' söylemlerine evrilmesi, bizim gibi melankolik bir o kadar da kanıksanmış örflerine sonuçta tutunamamanın sancısını en derinden yaşamaya meyyal topluluklarda, oldukça muhtemeldir ve dahi esası itibarıyla olmaması şaşırtıcıdır. Yani devlet isterse yiğidi kuru soğan ile terbiye edip kurusuna razı ettirir, hiçbir zaman kuru fasulyenin de  varlığından haberdar ettirmez ancak ve ancak bu iyi niyetli, adil bir devlet formunda gelişirse filhakika üzerine bir de ayranın iyi gidebileceği kanaatine ulaştırmak için ertelenenler veya mahfuz haklar olarak sıralanabilir...

Günümüze kadar gelmiş bizdeki kanıksanan devlet algısı aşamalı olarak tespitimce üç çeşittir:

1.Kuru soğanı hayal ettirip kurusuna razı bırakma evresi

2.Kuru soğanı verip yanında kuru fasulyeyi de düşündürüp kuru soğana razı bırakma evresi

3.Ne kuru soğan ne de kuru fasulye hayali vermeyip yanında ayranla birlikte yekun olarak sunma evresi

Türkiye ilk iki aşamayı yakın siyasi dönem içerisinde devletin içerisinde yer bulmuş tüm kıymeti ve kerameti kendilerinden menkul zevatlarca, en ateşli ve bazı bazı kitlesel en

kanlısından yaşamış, yer yer millet devletten çoğunlukla da devlet milletten ayrı bir görüntü sergilemiştir. Geldik üçüncü aşamaya...

Üçüncü aşama okurlarda dil üzerindeki duyuları hareketlendirebilir, insanın canı ister ancak maydanoz ile ekmek arasına müptela olanlar hariç... Bir de maklube mi vardı ne, tınımsı... Maydanoza kadar konu gelmişken de bir de şu hani fetöcüler mi vardı galiba... Varlardı ve yeniden hani bize de ayran derler mi? Derler, demeye başladılar, ancak yine nevi şahıslarına yakışır cinsten bol takiyyeli olanından...

Kendi adıma şu fetö meselesini bir miktar unutmuş gibiydim ancak pkk silah bırak(tırıl)ınca anladığım odur ki, biz de yeniden 'sevgi çiçeği' mi olsak; 'hani büklüm büklüm koynunda' gibi dillere pelesenk olacak cinsten, lakırdılarını bir kez daha der oldular... Hatırlatma geçtiler bazı çevreleri paravan etmek suretiyle! Devlet demokratik açılımlar düzlemindeyken fetöcülere de bir yeşil ışık yaksamıymış! İki açıdan bu konuya daha sonra dikkat çekmek istiyorum ancak taslak olarak havsalamızda kalması açısından not düşeyim; ilki kandırılanlar ve Türkiye'de kalanlar ikincisi ise kandırıp malı götürenler...

Yeniden yeni bir dünya mı kursak(!)çılar, hodbinlikten hüdabinliğe uzanamayan samanyolcular, Kopanhag(Abant) olmadı tekrardan tek yol Ankaracılar, falanlar filanlar. Yok mu bu mahallenin bir yiğidi -kuru soğana muhtaç olmayanından- nidasının hemen arkasından davudi bir ses gelir: Sırrı Süreyya'lar ölmez şekil değiştirir = işe yarar mı acep Mümtaz'er Türköne... Çok ileriye gitmeyelim ileride çevirme varsa gideriz hendek kavşağına vaveyla vaveyla... Oysa zar zor üçüncü aşamaya gelmiştik toplum olarak, tekrardan mı metastaz?  Yeni bir açılım(sı) ümidi var mıdır?  Murat(Ongun) gilin damından atlayabildik mi? İBB başkanı vardı hani en pıtırcığından hadi silkele diyordu, tam silkelenebildi mi? Süleymancılar neo-mobilize fetö mü? Kafamda deli sorular...

Üçüncü aşama şu açıdan çok değerli, diyecektim ki, düşününce şimdilik bir virgül koymanın daha doğru olacağı noktasındayım. İlk önce virgül sonra nokta; vaveyla vaveyla... Devamı pek yakında... Saygılarımla!